TA STRONA UŻYWA COOKIE

X Nie pokazuj wię™cej
Dowiedz się™ wię™cej o celu ich używania w przeglą…darce.
Korzystają…c ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki
Moja Czeladź - Moje Miejsce - www.czeladz.org.pl - Lepsza strona miasta
 

pikto_container_end
Strona główna
Informator miejski
- Sport
- Kultura
- Przyroda
- Historia
- Zabytki
- Kopalnie
- Ludzie
- Literatura
Galeria
Rankingi
Redakcja
Reklama
Nasze publikacje
Patronaty medialne
Forum dyskusyjne
 

Organizacje Pożytku Publicznego w Czeladzi

NAGRODY W KONKURSACH ZAPEWNIAJĄ:


 

 

 

 






WSPÓŁPRACA:















 I  Ł   O   Ś  X Y Z  Ż 


BYWALEC JÓZEF


Urodził się 19 marca 1947 r. w Katowicach. Jego rodzicami byli Stefan Bywalec i Berta Żogała. W 1976 r. ukończył Akademię Ekonomiczną w Katowicach, na Wydziale Ekonomii, specjalność ekonomika przemysłu. W trakcie studiów aktywnie udzielał się w Zrzeszeniu Studentów Polskich, szczególnie zaś w zespole do spraw turystyki zagranicznej studentów ALMATUR.
Swoją drogę zawodową rozpoczął w 1965 r., podejmując pracę na kopalni "Pstrowski" w Zabrzu jako stażysta, następnie rachmistrz (1966-1969), w końcu referent techniczny (1969-1970). W latach 1970-1974 pracował w Budownictwie Urządzeń Gazowniczych "Gazobudowa" w Zabrzu na stanowisku specjalisty do spraw ekonomicznych. Następny rok przepracował w Urzędzie Powiatowym w Będzinie pełniąc funkcję przewodniczącego Powiatowej Komisji Planowania Gospodarczego. Od lipca 1975 r. do listopada 1978 r. był inspektorem Wojewódzkiej Komisji Planowania Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach. Brał udział m.in. w pracy zespołu naukowców opracowujących koncepcję rozwoju wschodniej części Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Bywalec uczestniczył także w pracach nad ustaleniem nowej struktury organizacyjnej Wojewódzkiej Komisji Planowania. Współpracował przy wydaniu "Informatora planisty terenowego". Zajmował się również dydaktyką, którą uprawiał prowadząc kursy, tak dla planistów terenowych, jak i Wojewódzkiej Komisji Planowania.
17 listopada 1978 r. został powołany przez wojewodę katowickiego na stanowisko naczelnika miasta Czeladź. Urząd piastował do 1984 r. W uznaniu zasług dla rozwoju miasta, uchwałą rady miejskiej otrzymał tytuł Zasłużonego dla Miasta Czeladzi. Następnie powrócił do pracy w Urzędzie Wojewódzkim na stanowisko dyrektora Wydziału Handlu i Usług, które zajmował do 1990 r.
Wraz ze zmianą systemu społeczno-politycznego zrezygnował z pracy w administracji państwowej i rozpoczął karierę w spółkach prawa handlowego piastując odpowiedzialne stanowiska w zarządach. Dalsza więc droga zawodowa Józefa Bywalca wiodła od Spółki "Ex" w Katowicach, poprzez "Elku-TWD Ekspres" w Sosnowcu, po Energopol - Ekspres S.A. Warszawa. Józef Bywalec ukończył wiele różnorodnych kursów i szkoleń, wśród których szczególnie istotnymi były: szkolenie dla kandydatów na członków Rad Nadzorczych w Spółkach Skarbu Państwa oraz z zakresu zarządzania nieruchomościami. Posiadał także certyfikat World Trade Center Katowice.
Przynależał do następujących organizacji społecznych i politycznych: Związek Młodzieży Socjalistycznej (1962-1967), Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (od 1968), Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (od 1971), Polskie Towarzystwo Ekonomiczne (od 1971). Posiadał odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi 1978, Brązową Odznakę za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego (1980), Odznakę za Zasługi dla Hufca Czeladź (1982), Złoty Krzyż Zasługi (1984), Złotą Odznakę Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego (1986), Odznakę Honorową - Zasłużony Pracownik Państwowy (1989).
Żonaty, miał córkę Izabelę. Zmarł 5 września 2004 r. w Katowicach. Jest pochowany na cmentarzu w Katowicach- Kostuchnie.

na podstawie : www.muzeum-saturn.czeladz.pl

BRUDNICKI HENRYK



Urodził się 5 września 1896 r. w Sojkach, powiecie warszawskim jako syn Józefa i Marianny z d. Koszczoska. Nie dysponujemy żadnymi informacjami o dzieciństwie Henryka ani o jego domu rodzinnym. Jako młody chłopak zaciągnął się do Legionów Polskich. Służył w l kompanii I batalionu l pp LP. Zakaźnie chory, do 17 grudnia 1915 r. przebywał w szpitalu epidemicznym w Ołomuńcu. Związany był z Polską Organizacją Wojskową, zajmował się działalnością wywiadowczo - dywersyjną. W związku z odmową legionistów złożenia przysięgi na wierność Niemcom, 9 lipca 1917 - został internowany i trafił do obozu w Szczypiornie pod Kaliszem. Za pracę niepodległościową odznaczony był Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Legionowym, Odznaką I Brygady Legionów. W 1919 r. ożenił się z czeladzianką Zofią Niepiekło, z którą doczekał się dwóch córek - Ireny i Zofii. Po ślubie młodzi małżonkowie zamieszkali w Czeladzi, a Henryk podjął pracę jako urzędnik gospodarczy w Wydziale Powiatowym w Będzinie, od kwietnia 1927 r. zajmował się sprawami referatu gospodarczego biura Działu Drogowo-Budow-lanego. W archiwaliach Wydziału zachowała się notatka o sprawie dyscyplinarnej, która miała miejsce 16 lipca 1928 roku. W tym bowiem dniu Brudnicki nie wykonał polecenia kierownika swojego Działu. Takie postępowanie usprawiedliwiał brakiem czasu i nadmiarem innych, pilnych obowiązków. Przewodniczący Wydziału nie przyjął jednak jego tłumaczeń, uznając, iż są utrzymane w tonie niewłaściwej polemiki i zawierają nieuzasadnioną krytykę postępowania kierownika. Brudnicki został ukarany obniżeniem przydziału służbowego o l stopień. Grupa uposażeniowa została mu przywrócona dopiero uchwałą Wydziału Powiatowego dnia 5 marca 1929 r. po stwierdzeniu poprawy zachowania wobec przełożonych.
Nie sposób przedstawić okoliczności wyboru Henryka Brudnickiego na urzędzie burmistrza Czeladzi. Wiadomym jest, iż pracę na tym stanowisku rozpoczął latem 1936 r. Na posiedzeniu w dniu 7 lipca Wydział Powiatowy pozytywnie zaopiniował kandydaturę Brudnickiego na to stanowisko. 20 dni później została ona zatwierdzona na okres próbny - l roku. W takiej sytuacji Wydział Powiatowy udzielił nowemu burmistrzowi jednorocznego bezpłatnego urlopu od dnia 11 lipca, tj. w dniu gdy Brudnicki rozpoczął urzędowanie w Czeladzi. W okresie jego kadencji najważniejszą inwestycją była budowa szkoły powszechnej. Na ten cel miasto uzyskało pożyczkę państwową w wysokości 80 000 zł. Przy ul. Gilowickiej (obecnie Katowicka) stanął piękny i nowoczesny budynek szkolny - dziś Gimnazjum nr 2. Dzieci po raz pierwszy miały zasiąść w ławach tej szkoły l września 1939 r. Niestety wybuchła wojna. Budynek przejął okupant, przeznaczając go na Rathaus.
Trudno opisać inne dokonania Brudnickiego jako burmistrza i współpracę z radnymi z uwagi na szczątkową ilość zachowanych archiwaliów miejskich z tego okresu. Można przypuszczać, iż strony współdziałały w najważniejszych dla miasta kwestiach, a i sam Brudnicki jako burmistrz zyskał poparcie dla swoich działań ze strony władz nadzorczych. Wolno tak sądzić na podstawie pozytywnie zaliczonego okresu próbnego pracy na tym stanowisku, jak i zatwierdzenia przez Wydział Powiatowy uchwały Rady Miejskiej miasta Czeladź z 20 października 1937 r. w sprawie przyznania Brudnickiemu uposażenia według wyższej grupy uposażeniowej, w związku z dużymi zasługami położonymi na polu pracy samorządowej w dziedzinie usprawnienia gospodarki. Brudnicki jako przedstawiciel miasta był członkiem Zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej w Czeladzi. Działał także w Katolickim Stowarzyszeniu Mężów Oddział w Czeladzi, którego zasadniczym celem było wychowanie młodzieży w duchu religijnym.
Na początku września 1939 r. Brudnicki wraz z rodziną przeniósł się do Warszawy. Tu zaangażował się w działalność konspiracyjną. Latem 1944 r. został aresztowany przez Niemców. Znalazł się w grupie 1933 osób wywiezionych do obozu w Mauthausen - Gusen. Przydzielony mu został numer obozowy 94717. Zginął 16 października 1944 r. Jego symboliczny grób pamięci znajduje się na czeladzkim cmentarzu parafialnym przy ul. Nowopogońskiej.

na podstawie : www.muzeum-saturn.czeladz.pl


BRZOSTOWSKI JAN


Urodził się 8 lipca 1865 r. w Berdyczowie na Ukrainie. Ojciec Jana - Faustyn, był przemysłowcem. Matka Róża (z domu Szulz) zajmowała się domem. W 1883 r. ukończył gimnazjum realne o profilu matematyczno - przyrodniczym w Białej Cerkwi. W latach 1884-1889 studiował w Instytucie Górniczym w Petersburgu. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Odessie. W 1890 r. przeniósł się do Zagłębia Dąbrowskiego. Początkowo pracował w kopalni "Hr. Renard" w Sielcu, następnie w kopalni "Wiktor" w Milowicach. W 1899 r. Jan Brzostowski został zatrudniony przez Towarzystwo Saturn jako zawiadowca kopalni w Czeladzi. W 1906r. awansował na stanowisko dyrektora technicznego. Funkcję tę pełnił do 1914r. W tym czasie największym osiągnięciem Brzostowskiego było zelektryfikowanie kopalni "Saturn" i "Jowisz". Wyposażenie zakładów w elektryczne maszyny wyciągowe i trakcję podziemną, umożliwiło zwiększenie wydobycia i zysków Towarzystwa Przemysłowego "Saturn". W uznaniu zasług, Jan Brzostowski został akcjonariuszem przedsiębiorstwa. Był inicjatorem utworzenia koła elektrotechników w Zagłębiowskiej Sekcji Górniczo-Hutniczej Warszawskiego Oddziału Towarzystwa Popierania Rosyjskiego Przemysłu i Handlu. Jan Brzostowski był przewodniczącym koła. Działał również w innych organizacjach, skupiających inżynierów i techników.
W czasie I wojny światowej, po wkroczeniu Niemców do Czeladzi, pełnił funkcję wiceprezesa Rady Okręgowej oraz przewodniczącego Rady Miejskiej. Zostaje usunięty z tych organów na skutek przeciwstawiania się okupantowi. Po odzyskaniu niepodległości Brzostowski zostaje dyrektorem pierwszej w Polsce cementowni - "Grodziec". Oprócz pracy zawodowej, Jan Brzostowski angażuje się aktywnie w życie polityczne. Od 1900r. był członkiem i działaczem Ligi Narodowej, współpracował z Romanem Dmowskim. W latach 1922 - 1927 był posłem na Sejm RP I Kadencji z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej. W tym czasie pracował w licznych komisjach sejmowych. Od 1928 do 1935r. zasiadał w zarządzie kopalni "Flora". W latach 1936 - 1939 był redaktorem naczelnym czasopisma "Przegląd Górniczo-Hutniczy".
Jan Brzostowski był człowiekiem niezwykle aktywnym, nie tylko na polu zawodowym i politycznym, również społecznym, samorządowym, kulturalnym, sportowym. Pracując w czeladzkiej kopalni "Saturn" działał również w takich towarzystwach jak: Polska Macierz Szkolna, Stowarzyszenie Spożywców "Praca". Był członkiem Kasy Urzędniczej Towarzystwa "Saturn", Kasy Szpitalnej Robotników. Z jego inicjatywy powstał Dom Ludowy w Czeladzi. Do 1872 roku życia należał do czeladzkiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". W odrodzonej Polsce był czynnym członkiem Stowarzyszenia Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych. W 1909 r. Jan Brzostowski ożenił się ze Stefanią Paweł, pochodzącą z Wiednia. Z tego małżeństwa przyszło na świat dwoje dzieci: syn Bolesław (1911-1971), który poszedł w ślady ojca, zostając inżynierem, oraz córka Danuta (1914-1963), absolwentka filologii polskiej, pracująca jako tłumaczka m. in. w konsulacie amerykańskim i American Scantic Lines. Jan Brzostowski zginął w czasie wojny w niewyjaśnionych okolicznościach. Nieznana jest też dokładna data jego śmierci. Prawdopodobnie śmierć nastąpiła po sierpniu 1940 r.

na podstawie : www.muzeum-saturn.czeladz.pl


BOGUCKI STANISŁAW

Trzech braci Boguckich, a każdy o odmiennych poglądach politycznych. Stanisław, był czeladzkim działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej-Lewica. Szczególną aktywność przejawiał podczas okupacji hitlerowskiej. Pod pseudonimem "Jacek", był dowódcą Czeladzkiego Oddziału Gwardii Ludowej PPS. Wstępując w szeregi Gwardii składano następujące przyrzeczenie: ...oddania wszystkich sił, czasu, a gdy zajdzie potrzeba także i życia w walce z najeźdźcą hitlerowskim i o wyzwolenie klasy robotniczej z nędzy, ucisku i wyzysku społeczego...
Czeladzka Gwardia Ludowa, od 1940 roku, wchodziła w skład zagłębiowskiego pułku w Będzinie, a później w Sosnowcu. Brygada zagłębiowska w 1941 roku liczyła ponad 8000 kon-spiratorów. Stanisław Bogucki dowodził w Czeladzi około 100 ludźmi. Organizacja ta podporządkowana była Delegaturze na Kraj Armii Krajowej. W Czeladzi prowadzono akcje sabotażowe w kopalniach, mające na celu ograniczenie wydobycia węgla, drukowano i rozpowszechniano ulotki, gromadzono broń i materiały wybuchowe, utrzymywano także łączność z partyzantami, operującymi w lasach zawierciańskich i olkuskich, wykrywano i likwidowano donosicieli. Od 1942 roku nawiązano kontakt z jeńcami angielskimi przy kopalniach "Saturn" i "Czeladź", dostarczano im informacji tłumaczonych na ojczysty język.
Stanisław Bogucki został aresztowany wraz z rodziną przez Niemców i zginął 26 listopada 1943 roku powieszony w Strzemieszycach podczas zbiorowej egzekucji, a jego córka Bogusława zamordowana zastała w Oświęcimiu. Egzekucja Boguckiego była efektem zastrzelenia w Strzemieszycach Małych przez lokalny ruch oporu żandarma niemieckiego o nazwisku Bergman w dniu 19.11.1943. Ponieważ w ciągu 7 dni nie ustalono sprawców tego zamachu, z więzienia w Mysłowicach zabrano 10 członków ruchu oporu, dołączono do tego jeszcze jednego człowieka i wszystkich powieszono w obecności kilkuset osób obok stacji w Strzemieszycach Wielkich.Wśród tych 10 osób uwięzionych wcześniej było aż 7 mieszkańców Czeladzi. W miejscu egzekucji wysiłkiem Mikrohuty wybudowano pomnik.

na podstawie : Artur Rejdak "Patroni naszych ulic", informacje p. Jerzego Zawady

BRIEZ BERNARD

urodzony w 1945 r. we Francji. W latach 1971-2001 ceniony nauczyciel historii i geografii w Gimnazjum w Auby; od 2002 wice mer Auby, członek i wiceprezes Lokalnego Komitetu Nord-Pas-de-Calais, członek Regionalnego Komitetu tego regionu, czynny i aktywny działacz Towarzystwa Przyjaźni Francusko-Polskiej; współautor umowy o bliźniaczej współpracy obu miast w 1973 r.; wielokrotny współorganizator Dni Kultury Francuskiej w Czeladzi i Polskiej w Auby; zwolennik współpracy między szkołami Auby i Czeladzi oraz rozszerzenia współpracy obu miast o kontakty nauczycieli, samorządowców, sportowców i ludzi kultury. Honorowy Obywatel Czeladzi od 2003 r.

Copyright © czeladz.org.pl 2000 - 2013.    Regulamin Konkursów

Reklama Redakcja   Polityka Pryw.   Polityka Cookies Laptopy

Osób on-line: 35