TA STRONA UŻYWA COOKIE

X Nie pokazuj wię™cej
Dowiedz się™ wię™cej o celu ich używania w przeglą…darce.
Korzystają…c ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki
Moja Czeladź - Moje Miejsce - www.czeladz.org.pl - Lepsza strona miasta
 

pikto_container_end
Strona główna
Informator miejski
- Sport
- Kultura
- Przyroda
- Historia
- Zabytki
- Kopalnie
- Ludzie
- Literatura
Galeria
Rankingi
Redakcja
Reklama
Nasze publikacje
Patronaty medialne
Forum dyskusyjne
 

Organizacje Pożytku Publicznego w Czeladzi

NAGRODY W KONKURSACH ZAPEWNIAJĄ:


 

 

 

 






WSPÓŁPRACA:















KAPLICZKA ŚW. ROZALII


Św. Rozalia urodziła się ok. 1130 r. jako córka księcia Sinibalda służącego królowi Normanów - Rogerowi II. Kiedy rodzice próbowali wydać ją za mąż, uciekła do groty w pobliskiej górze i zaczęła wieść tam życie pustelnicy. Na ścianie groty wyryła napis: "Ja, Rozalia, córka Sinibalda, postanowiłam żyć w tej grocie dla miłości mego Pana, Jezusa Chrystusa". Po pewnym czasie przeniosła się w okolice Monte Pellegrino koło Palermo. Poddawała się licznym umartwieniom, żyjąc w ścisłej łączności z Bogiem. Nie przyzwyczajona do surowego życia zmarła młodo, prawdopodobnie w 1165 lub 1170 r. Podobno po śmierci ukazała się i opowiedziała ludziom o tym, jak przez kilkanaście lat przebywała w grocie, kryjąc się przed światem w maleńkim zagłębieniu skalnym. W roku 1624 przypadkowo odkryto relikwie św. Rozalii. Podczas zarazy nękającej Palermo i okolicę, według legendy święta Rozalia ukazała się pewnej kobiecie i powiedziała, gdzie należy szukać jej relikwii. Kazała przenieść je do Palermo i przejść z nimi w uroczystej procesji przez miasto. W opisanej grocie znaleziono kości kobiety. Po wykonaniu polecenia Rozalii zaraza zakończyła się. Od tego momentu rozpoczął się jej kult. Jest wzywana jako patronka chroniąca od zarazy. Jej atrybutami są: czaszka, wieniec z róż i grota, w której mieszkała.
W Czeladzi św. Rozalia również czczona była w szczególny sposób. Kapliczka św. Rozalii została zbudowana prawdopodobnie w latach 1892-1894 na terenie prywatnej posesji należącej do Elżbiety i Mikołaja Zdeblów, a następnie do ich syna Łukasza Zdebel i jego żony -Anny z domu Machniewskiej. Kapliczka zlokalizowana została w ich przydomowym ogródku, obok domu z zajazdem, który znajdował się u zbiegu ulic Grodzieckiej i Będzińskiej. Kapliczka wraz ze znajdującą się opodal bramą miejską wyznaczały wschodnią granicę zurbanizowanej części Czeladzi. Stanowiły punkt graniczny miasta - witały podróżnych przybywających do Czeladzi z Małopolski, a żegnały zmierzających z Wrocławia i Opola w kierunku Krakowa. Kapliczka miała chronić czeladzian przed zarazą czyli epidemią cholery. Teren, na którym stała kapliczka, był wzniesiony ok. 1,5-2 m w stosunku do ulicy Będzińskiej i ogrodzony kamiennym murem. Jak widać na starych zdjęciach oraz grafikach wykonanych przez Marię Nogajową, kapliczka była murowana i otynkowana, pomalowana na jasny kolor, miała kształt walca przykrytego stożkowym daszkiem. Na szczycie daszka umieszczono metalowy krzyż. U stóp kapliczki znajdowało się kilka kamiennych schodków. Od strony ulicy widniała nisza zamknięta przeszklonymi drzwiczkami, w której umieszczono wizerunek św. Rozalii. Według przekazu Pana Ryszarda Liszczyka, co roku w dniu 4 września, kiedy to przypadało święto patronki św. Rozalii, księża z kościoła św. Stanisława BM odprawiali przy kapliczce nabożeństwo. Zwyczaj ten kultywowano do II wojny światowej, czyli do końca istnienia kapliczki. Właściciele opiekowali się kapliczką św. Rozalii, aż do momentu jej wyburzenia w roku 1940 lub 1941 lub 1942 przez hitlerowskie władze okupacyjne. Zburzenie kapliczki zrelacjonowali Panowie: Ryszard Liszczyk, Ryszard Tarnówka oraz Tadeusz Mikulski. Według nich, do zburzenia kapliczki przez Niemców doszło przy okazji prac remontowych - prostowania ulicy Bytomskiej oraz poszerzania dojazdu do Rynku. Niemcy zburzyli wówczas dom stojący na wzniesieniu terenu u zbiegu ulic Będzińskiej i Grodzieckiej oraz starą kapliczkę św. Rozalii. W oparciu o relacje naocznych świadków, w trakcie niwelacji tego terenu, robotnicy odkopali pochowane w tym miejscu kości ludzkie. Szczątki te złożono do drewnianych skrzyń, a następnie wywieziono prawdopodobnie na cmentarz parafialny. Wydarzenie to było dyskutowane wśród mieszkańców Czeladzi. Przeważała opinia, że znaleziono szczątki poległych najeźdźców szwedzkich oraz obrońców czeladzkich murów, których pochowano obok bramy miejskiej. Inna hipoteza głosiła, że odkryto cmentarz pochówkowy z XV-XVI wieku. Według Pana Ryszarda Liszczyka, w trakcie prac oprócz kości znaleziono również szablę wojskową nieznanego pochodzenia. Natomiast przy wyburzaniu kapliczki św. Rozalii, pod schodkami, znaleziono skrzynię, którą prowadzący prace przekazał do Magistratu. Dalsze jej losy nie są znane.
Po zakończeniu II wojny światowej przeniesiono wizerunek św. Anny i wota z kapliczki przy ul. Mysłowickiej do kościoła św. Stanisława BM w Czeladzi. Kapliczce zaś zmieniono patrona i poświęcono ją św. Rozalii. Począwszy od 1948 roku władze kościelne wznowiły zwyczaj odprawiania corocznych polowych mszy św. w pierwszą niedzielę po 4 września. Obecna kapliczka św. Rozalii jest największą czeladzką kapliczką i jednocześnie jedyną zachowaną kapliczką domkową. Usytuowana jest przy ul. Mysłowickiej na dawnym rozdrożu prowadzącym do Będzina, Mysłowic i Sosnowca. Posiada dwuspadowy dach, pokryty blachą miedzianą. Szczyt zwieńczony jest krzyżem. We wnęce na zwieńczeniu umieszczono podobiznę Matki Boskiej Częstochowskiej. Kapliczka jest murowana, otynkowana i wybielona. Wejście do niej znajduje się od strony ul. Mysłowickiej. Po obu stronach drewnianych drzwi wejściowych znajdują się blendy zamknięte łukowo. Do kapliczki prowadzą dwustopniowe schodki. Wnętrze kapliczki oświetlają dwa małe okienka. W absydzie znajdują się: obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, a na ścianie po lewej stronie wisi obraz przedstawiający św. Rozalię. Na ścianach bocznych wiszą wota. Wyposażenie kaplicy pochodzi z początków XX wieku. Kapliczkę otacza zieleń. Po obu jej stronach rosną dwa drzewa morwowe. Napis na kapliczce głosi: "Kapliczka pod wezwaniem św. Rozalii przy ulicy Mysłowickiej w Czeladzi. Fundacji parafian miasta Czeladź i istniejąca z górą 700 lat, odbudowana w roku 1983 z inwencji i wydatną pomocą czeladzianina -rodaka ks. Józefa Stonka proboszcza parafii rzymsko-katolickiej w Kwiat-kowicach diecezji łódzkiej i parafian Czeladzi. Wykonawca rekonstrukcji kaplicy rzem. budowniczy Żyłka Jan rodak z Czeladzi. Ofiarodawcy wykonawcy i parafianom z Czeladzi za bezinteresowną pomoc BÓG ZAPŁAĆ. Czeladź, wrzesień 1983." Opiekunem kapliczki św. Rozalii jest Pan Tadeusz Marchewka. Kilka lat temu wykonano remont - pomalowano ją na zewnątrz, dach pokryto blachą, pomalowano drzwi wejściowe i okienka, położona płytki na schodach, a plac przed kapliczką wyłożono kostką. Kult św. Rozalii przetrwał w Czeladzi do dnia dzisiejszego. Co roku w pierwszą niedzielę września wierni spotykają się przed kapliczką na mszy św.







źródło : Agnieszka Dzienia, Zeszyty Czeladzkie 14/2009.

Copyright © czeladz.org.pl 2000 - 2013.    Regulamin Konkursów

Reklama Redakcja   Polityka Pryw.   Polityka Cookies Laptopy

Osób on-line: 53